Antwerpen is al meer dan zeven eeuwen de thuishaven van een joodse gemeenschap. Toch blijven 'de joden' voor de meerderheid van de Antwerpenaars en Vlamingen illustere onbekenden.

De joden van Antwerpen doet daar wat aan. Ludo Abicht geeft een antwoord op vragen als: wie is eigenlijk jood? Waar komen de Antwerpse joden vandaan? Wat is de wereldbeschouwing en de religieuze praktijk van deze mensen? Hoe was en is de verhouding tussen de joodse minderheid en de Antwerpse bevolking?

De huidige joodse gemeenschap in Antwerpen is eigenlijk het resultaat van de vierde joodse migratiegolf. De drie vorige joodse gemeenschappen (uit de middeleeuwen, de zestiende eeuw en de periode tussen 1880 en 1940) zijn op een tragische manier verdreven en uitgeroeid. De herinnering aan die geschiedenis, bij een volk dat sterk de nadruk legt op het collectieve geheugen, is uiteraard niet zonder invloed op de relatie tussen joden en anderen. Ludo Abicht is ervan overtuigd dat deze joodse aanwezigheid een verrijking betekent voor de hele maatschappij. Hij pleit dan ook voor een integratie, die de culturele en religieuze eigenheid van de joodse gemeenschap
eerbiedigt en bevordert. Daarbij moeten de Vlaamse joden tegelijk als gelijkwaardige burgers aan het publieke leven kunnen deelnemen.

Dat vraagt openheid, ook van ons, en de eerste voorwaarde voor die openheid is wederzijdse kennis van eikaars cultuur, wereldbeschouwing en gebruiken. Tot die grotere kennis van de joden wiF dit boek een bijdrage leveren.

Ludo Abicht (1936), docent in de filosofie, publiceerde eerder
over het Israëlisch-Palestijns vraagstuk. In 1992 verscheen van hem bij Hadewijch Humor, vrijheid en wijsheid van de joden. Herman Selleslags (1938) zorgde voor indrukwekkende illustraties bij dit boek.