livres. lus. approuvés.
Bienvenue chez Bibliomania, le spécialiste en ligne du livre de seconde main
FR  •  NL
Panier
0
Jean-Jacques Gailliard : Bruxelles est ici / Brussel is hier
Broché / 40 pages / édition de 2004
langue(s) : français, néerlandais
dimensions : 295 (h) x 210 (l) x 7 (ép) mm
poids : 245 grammes
DISPONIBLE
très bon état
8,95 EUR
référence : 1019420
Tous les prix incluent la TVA
Dans une des notes manuscrites consignées dans ses carnets de croquis, Jean-Jacques Gailliard déclare: “Je suis un Koolenkapper”. En adoptant le sobriquet bien connu, le peintre revendique clairement son appartenance saint-gilloise. Il était pourtant bruxellois de vieille souche puisqu’il était né rue Royale. C’est en 1932 qu’il vient s’installer rue d’Ath à Saint-Gilles, une rue qui recevra plus tard le nom de Franz Gailliard, père de Jean-Jacques, lui aussi peintre de renom.

Au cours de sa longue carrière, il a créé une série impressionnante de peintures et de dessins inspirés par Bruxelles et Saint-Gilles, par les lieux où il a vécu et qu’il a vu se transformer, parfois de fond en comble. Ce fut particulièrement le cas dans les années cinquante, au moment des grands travaux de la Jonction Nord-Midi et, un peu plus tard, du réaménagement du Mont-des-Arts.

A plusieurs reprises, la Commune de Saint-Gilles a consacré des expositions à d’autres aspects de l’œuvre de Jean-Jacques Gailliard. Elle entend cette fois évoquer cette facette trop peu connue du travail graphique et pictural de l’artiste. Elle le fait en publiant ici de nombreuses planches contenues dans quatre carnets de croquis élaborées pour la plupart en 1954 et restées jusqu’ici inédites. Beaucoup parmi elles montrent des rues ou des maisons de Saint-Gilles.

En cette année 2004, marquée par le centième anniversaire de l’Hôtel de Ville si somptueusement décoré par les peintres, il était normal d’associer ceux-ci aux fêtes commémoratives. Jean-Jacques Gailliard n’a pas participé à ces travaux de décoration, il n’avait que quinze ans à l’époque. Le regard qu’il a porté sur Saint-Gilles et sur Bruxelles, l’œuvre qu’il a élaborée à partir de là, constituent un témoignage unique sur la ville au milieu du vingtième siècle. Il fallait, dès lors, lui réserver une place de choix au sein des manifestations organisées dans le cadre de ce centenaire.

Enfin, je tiens à remercier vivement Geneviève et Isabelle Gailliard, filles de l’artiste, qui ont apporté leur contribution enthousiaste à la réalisation de cette exposition.


In een van de bewaarde handgeschreven nota’s uit zijn schetsboeken zegt Jean-Jacques Gailliard : “Ik ben een Koolenkapper”. Door deze goedgekende bijnaam te gebruiken eist hij klaar en duidelijk deel uit te maken van Sint-Gillis. Nochtans was hij Brusselaar van afkomst want hij werd geboren in de Koningsstraat. Het is in 1932 dat hij zich in de Athstraat in Sint-Gillis komt vestigen, een straat die later de naam zal krijgen van zijn vader Franz Gailliard, die ook een vermaarde schilder was.

Gedurende zijn lange loopbaan creëerde hij een indrukwekkende reeks schilderijen en tekeningen door Brussel en Sint-Gillis geïnspireerd, door plaatsen waar hij leefde en die hij van kop tot teen zag veranderen. Het was bijzonderlijk het geval in de járen vijftig in de periode van de grote werken der Noord-Zuidverbinding en een weinig later de herinrichting van de Kunstberg.

De gemeente Sint-Gillis wijdde meerdere malen een tentoonstelling aan andere aspecten van heiwerk van Jean-Jacques Gailliard. Ditmaal oogt zij op een minder gekende zijde van zijn teken- en schilderkunst. Zij doet het hier door een zeker aantal nog niet gepubliceerde plaatjes te tonen afkomstig uit 4 schetsboeken, de meesten ontworpen in 1954 en onuitgegeven. Veel onder die vertonen straten en huizen van Sint-Gillis.

In dit jaar 2004, gekenmerkt door het eeuwfeest van het door schilders zo weelderig versierde Stadhuis is het normaal er dezen aan te associëren. Jean-Jacques Gailliard heeft niet aan het decor meegewerkt daar hij toen amper vijftien jaar oud was.

De blik die hij op Sint-Gillis en Brussel wierp, het werk dat hij vanaf dan aanpakte, betekent een onvergetelijke getuigenis van de stad midden de twintigste eeuw. Vanaf dan was het nodig hem een ereplaats aan te bieden in het kader van de georganiseerde manifestaties van dat honderdjarig bestaan.

Uiteindelijk wens ik de dochters van de artiest, Geneviève en Isabelle Gailliard, hartelijk te danken voor de enthousiaste medewerking en de realisatie van deze tentoonstelling.
rechercher des articles similaires par thème: