livres. lus. approuvés.
Bienvenue chez Bibliomania, le spécialiste en ligne du livre de seconde main
FR  •  NL
Panier
0
Trams in Grimbergen
« Op weg naar Humbeek en Beigem, Grimbergen, Strombeek en Het Voor »
Cartonné / 128 pages / édition de 2003
langue(s) : néerlandais
éditeur : Pro-Tram
dimensions : 304 (h) x 215 (l) x 12 (ép) mm
poids : 740 grammes
Cet ouvrage n'est
pas disponible
actuellement sur
Bibliomania
Sinds 1961 is de buurtram uit Humbeek en Beigem verdwenen. Vijfentwintig jaar geleden, in 1978, reed voor het laatst een tram tussen Grimbergen en Brussel. Die verdwijning, uitgerekend in ‘Het Jaar van het Dorp’ ging niet onopgemerkt voorbij. Ze werd met gefundeerde milieuargumenten bevochten, maar ook gevoelsmatig betreurd. Die laatste argumenten zijn politiek niet hard te maken. De charme van de tram weegt niet zwaar aan een onderhandelingstafel. Gelukkig bestaan er nog boeken waarin je dat goed gevoel volop aan bod kan laten komen.

Ja de tram heeft iets te maken met jeugdsentiment. Daar is niets verkeerds aan. En dat belet niet dat de aantrekkingskracht van de buurttram zelfs op redelijke argumenten gestoeld kan worden. Jarenlang vormde de gele tram het bindteken tussen de stad en het platteland. Uit de dorpen kwam je er even de stadslucht opsnuiven of inkopen doen. Hij bracht je naar het werk of naar school (blozende jongelingen hebben de tram als kweekgrond van ontluikende idylles ervaren). Generaties tuinders hebben hun producten via de tram naar de vroegmarkt gebracht. De stedeling kwam proeven van de charmes van het platteland, inclusief het schuimend gerstenat en de rijk besmeerde boerenboterhammen. De oorlogsjaren hebben aan die wisselwerking tussen stad en platteland een eigen onuitwisbaar karakter gegeven.

Dit boek heeft slechts één doel. De aanwezigheid van de tram in onze streek opnieuw tastbaar maken. De herkenbaarheid van plaatsen en toestanden werd als een prioriteit naar voor geschoven. Zij heeft ook de keuze van het beeldmateriaal bepaald. Het stelt de ouderen onder ons in staat om de beelden aan de eigen herinneringen te toetsen. Elk zal wel zijn eigen tram-verhalen hebben, herinneringen die opnieuw tot leven komen. Voor de jongeren kan het boeiend zijn om vast te stellen hoe de tram functioneerde op plaatsen die hen vertrouwd zijn. Uit de rijke verzamelingen documenten ontstond een eerste keuze waarin we met pijn in het hart nog hebben moeten snoeien (dit boek moest ten slotte betaalbaar blijven.) De selectie die we bieden heeft daarom de verdienste dat zij in grote mate bestaat uit documenten die nooit eerder gepubliceerd werden. Niet alle documenten hebben dezelfde technische perfectie. Zij staan hier afgebeeld omwille van hun belang als uitzonderlijke getuigenis van het dagelijks leven van onze dorpen en van onze trammannen.

Daarom onze bijzondere dank aan particulieren en verzamelaars voor hun spontane bereidheid om aan deze publicatie bij te dragen. In eerste instantie wens ik hulde te brengen aan de eruditie van Jean De Ridder-Deverver die als geen ander de trams van Grimbergen (en elders) kent en die zo vriendelijk was om voor dit boek enkele bijdragen te schrijven en om de publicatie van enkele zeldzame documenten toe te laten. Dank ook aan de onvermoeibare Paul De Backer, tramlief-hebber. fotograaf, verzamelaar (en bestuurder van de laatste tram tussen Grimbergen en Meise) die mij toegang gegeven heeft tot zijn uitzonderlijk rijke verzameling en mij met raad en daad bijgestaan heeft. Dank aan Johan Vanwetswinkel wiens kennis van en liefde voor de plaatselijke geschiedenis en folklore ik heb leren waarderen. Dank aan André Van Laer die er uiteraard voor gezorgd heeft dat Humbeek in het boek de plaats kreeg dat het toekomt. En zeker dank aan de initiatiefnemer van dit boek, voorzitter van de vzw Pro-Tram, vriend en buurman Philippe Meert, zonder wie dit boek er nooit gekomen zou zijn.

Aan bronnen en bruikleengevers geen gebrek. Daarom op een draf: Dank U wel Archief Pro-Tram, René Vanwetswinkel, André ver Eist (+), Adèle Lauwers-Selleslagh. Familie Bovens-Wolfs, Epitaaf vzw., Erfgoedkring Grimbergen. Ik weet dat ik er een rist zal vergeten, vergeef het mij. Dank ook aan Lieve voor haar engelengeduld dat tijdens het maken van dit boek wel erg op de proef werd gesteld.
rechercher des articles similaires par catégorie
rechercher des articles similaires par thème: