Het Bellevuemuseum behoort tot het homogeen gebouwencomplex van het Koningsplein waarvan de ruimtelijke ordening dateert uit het laatste kwart van de 18e eeuw. In die tijd besloot men het paleis van de hertogen van Brabant, dat in 1731 verwoest was, op te ruimen. De ingang ervan gaf uit op het Baliehof.

De idee om het kwartier om te bouwen werd in 1769 door de hertog van Ursel, militair goeverneur van Brussel voorgelegd. Hij dacht er aan op deze plaats een voorplein te maken waar de wacht zijn parade kon houden. De stad onderschreef onmiddellijk het project ter verfraaiing van zijn gebouwen. Nadat de Staten van Brabant de beslissing hadden genomen voor Karei van Lorreinen, ter ere van zijn 25ste regeringsjaar een standbeeld op te richten, werd het plan van het plein uitgebreid. Daarop ontwierpen Baudour, Fisco en Barnabé Guimard talrijke projecten en de weerhouden plannen met nauwkeurige vragen werden naar Parijs opgestuurd.

Uiteindelijk besloot men het plein met symmetrische gebouwen te omgeven. De voorgevels met koetspoorten zouden allen van dezelfde neo-klassieke bouworde zijn. De herenhuizen aan de vier hoeken zouden door booggewelven, poorten en hekken verbonden worden. Parijs raadde aan de kerk van de Kouden-berg een nieuw portaal te geven en de straat van de Koudenberg (de huidige Naamse straat) die doorliep in de Hofstraat (de huidige Museumstraat) naar het paleis van Karei van Lorreinen te behouden.

Het project werd door keizerin Maria-Theresia volledig aanvaard. Ze keurde deze eerste poging tot urbanisatie goed.