" Les fanfares éclatantes des trompettes de Cavalerie
" stridaient dans l’air du matin. Le cliquetis des
" aciers s'harmonisaient au roulement cadencé des sabots
" martelant le sol. "

1937. Bientôt cette vision familière d’antan, évoquée par ces quelques mots, allait s’évanouir en quelques mois pour la Cavalerie belge. En effet, pour nos Régiments de Cavalerie, le glas de l’ère du cheval sonnait depuis 1935 et ne s’arrêterait qu’au début 1938. Ainsi, le 1er Chasseurs à Cheval, le 3‘ Lanciers et le 1er Guides étaient totalement motorisés fin 1937. Les trois autres Régiments seront, eux aussi, motorisés au début 1938: les 1" et 2' Lanciers ainsi que le 2' Chasseurs à Cheval.

On voit que l’année 1937 fut pour l’Armée Belge une étape charnière dans cette transformation radicale et inéluctable d’une Arme si attachée à ses traditions mais également imprégnée d’un esprit "cavalier” qu’elle veillera à ne jamais laisser flétrir, quels que soient les avatars de l’évolution des tactiques et des techniques.

Il y a 60 ans, VU.F.A.C. (Union des Fraternelles de l’Armée de Campagne) organisait le 28 mai 1937, un gala qui retraçait l’évolution des différentes composantes de notre Armée. Le programme présentait ainsi la Cavalerie:

" ...la Cavalerie, elle, est à la veille d'une importante
" transformation. Hier, à cheval, sabre et lance au poing,
" dans les charges héroïques, son dynamisme a couronné
" la bataille.
" Demain, dans le vrombissement des moteurs, elle conti-
" nuera, avec un irrésistible élan, son immortelle et légen-
" daire mission.
" Tout pour le Pays et pour le Roi. "

L’année 1997 s’offrait donc idéalement comme un jalon anniversaire de cette motorisation qui ne s’est jamais interrompue depuis l’introduction des motos et engins T-13 et T-15 jusqu’aux chars LEOPARD d’aujourd’hui dotés des perfectionnements techniques les plus élaborés.


" Het schitterend geschal van de cavalerietrompetten
" doorsneed de ochtendlucht. Het gekletter van het staal
" vermengde zich harmonisch met het gekadanseerd
" getrappel van de hoeven op de straatkeien. "

1937. Dit vertrouwde beeld uit het verleden, hier door die paar woorden opgeroepen, zal weldra, amper enkele maanden later, voor altijd voor de Belgische Cavalerie uitgewist zijn. De doodsklok voor het tijdperk van het paard begon immers al in 1935 voor onze Cavalerieregimenten te luiden en begin 1938 was de motorisering helemaal afgewerkt. Het lm Jagers te Paard, het 5^' Lansiers en het lm Gidsen waren eind 1937 al volledig gemotoriseerd; de andere drie regimenten, het P'e en het 21' Lansiers, evenals het 21' Jagers te Paard, waren begin 1938 eveneens gemotoriseerd.

1937 bracht dus ook in het Belgisch Leger een keerpunt door deze radikale en onvermijdbare gedaanteverwisseling van een Wapen dat zozeer gehecht was aan zijn tradities, maar tevens doordrenkt van een ”Cavaleriegeest'' die het altijd en onverzwakt zal trachten en weten te bewaren wat de tactiek en de techniek ook meebracht.

Zestig jaar geleden, de 28 mei 1937, organiseerde de Vereniging van de Verbroederingen van het Veldleger een gala dat de evolutie van de verschillende onderdelen van ons Leger schetste. Het programma omschreef toen de Cavalerie als volgt:

"... de Cavalerie staat aan de vooravond van een ingrijpende hervorming. Gisteren, te paard, met sabel en lans in de hand, door haar heroïsche stormaanvallen, zette haar geestdrift de kroon op het gevecht.
Morgen, onder het geloei van de motoren, zal ze, met die onweerstaanbare strijdlust, haar onsterfelijke en legendarische opdracht verderzetten.
Alles voor het Land en voor de Koning!"

1997 was dus ideaal aangewezen om de verjaardag te vieren van die motorisering die eigenlijk nooit onderbroken werd sedert de invoering van moto’s en voertuigen - T13 en de Tl5 - tot en met de LEOPARD-tanks thans uitgerust met de meest uitgewerkte technische mogelijkheden.