Deze mooie reeks zichtkaarten komt voort uit de privécollectie van Jean-Pierre Braems. Het is een goede weergave van hoe Heist er in het begin van onze eeuw uitzag.

Heist is een oude gemeente. In 1188 was het reeds vermeld op de kaart van G wij de van Dampierre als „Schoororde”, wat betekent landingsplaats. In 1301 was de benaming Heis; in 1405, als leen van Coude-kerke, werd het Heistvliet genoemd; in 1560 was het Heyst en uiteindelijk Heist.

Wat de oorsprong van Heist betreft, sommigen beweren dat het komt van het Germaanse „hees”, wat betekent kreupelhout. Anderen beweren dat het komt van het Gallische „heste”, dat paard betekent. De eerste bewoners waren kleine boerkes en vissers die in de vlakten tussen de duinen woonden. Die vlakten noemde men pannen. Vandaar nog de benaming Pannestraat. In 1880 telde de vissersvloot ongeveer 25 boten. Onze vissers hadden het niet breed. Zij hadden slechts zeilboten die in de winter met de kiel op het droge lagen. Bijna iedere visser had een „brokje” land en mestte een varken. Hun vrouwen werkten in het seizoenbedrijf. In 1857 werd het zeebaden voor het eerst officieel ingericht. Heist kreeg zijn eerste hotel, Hotel du Phare, in 1860. De eerste zeedijk werd in 1857 voor dit hotel aangelegd en het eerste strand-hoofd in 1865.

Doch Heist heeft het in het verleden zwaar te verduren gehad. De plundering door de Engelsen in 1405, de brandstichting door de soldaten van Maxi-miliaan van Oostenrijk in 1485 en door de Duitsers in 1918 en 1944. Voeg daarbij de natuurrampen van 1334, 1394, 1477, 1609 en februari 1953. Men mag ook de nadelige gevolgen van het leggen van de aflei-dingsvaarten in 1893 en de bouw van de molen in 1907 niet uit het oog verhezen.

Maar een Heistenaar is een koppig mens en een harde wroeter. Daaraan is het te danken dat na het verplaatsen van de spoorweg in, 1952 een nieuw Heist ontstaan is dat zich mag beroepen op een rijke visserij en op een bloeiend badleven. Is niet de wens van iedere Heistenaar dat men het verleden in ere houdt, het heden eerbiedigt, beschermt en verbetert en vooral dat men zich inspant voor de verdere uitbouw van onze geheide badplaats, van zijn visserij en zijn toerisme, twee bronnen van welvaart die steeds moeten verdedigd worden.