We voelen ons zo’n beetje als jonge ouders, nu we het tweelingbroertje van onze globale studie kunnen voorstellen omtrent ons buurdorp (wij zijn Mels-broekenaars, die in Perk wonen!), dat ons nochtans even nauw aan ’t hart ligt vanwege onze persoonlijke afkomst. Vandaar dat we dit tweede deel hebben ingezet met een hulde aan ’t aloude Wambeek, waar we heelwat vreugdevolle kinderjaren mochten beleven. Misschien heb je al geraden dat „Jos Lauwers” kleinzoon en petekind was van „den Barbier” (Petrus Josephus Lauwers) uit de Wambeekstraat, terwijl echtgenote „Anna Denies” kleindochter is van Jules Denies en Paulina Van Hamme uit de voormalige feestzaal aan de Kapelstraat 1.
Toch schrijf of illustreer je een boek niet voor jezelf alleen. Het is oorspronkelijk een gesprek van man tot man. Je wil praten met de lezer(es), ervaringen meedelen, herinneringen oproepen, anekdoten vertellen... We mochten reeds ondervinden dat deel I een echt schot in de roos was, vermits de eerste oplage in welgeteld 22 dagen volledig uitverkocht was en een beperkte herdruk nodig bleek. Nochtans viel het ons op dat woorden en teksten dikwijls struikelstenen zijn voor echte dialoog! Daarentegen spreekt de illustratie de kijker of lezer direkt aan. Zelfs is voor sommigen, bij het lezen van een boek, niets zo opwindend als het doorbladeren ervan, om telkens weer nieuwe gezichten, gebouwen of landschappen te herontdekken.
Spitten in ’t verleden is vaak detektivewerk, waarbij de puzzelstukjes niet meer te achterhalen zijn. Je moet de geschiedenis eigenlijk herbeleven, maar in achterwaartse volgorde, vertrekkend van het heden, waarin onderwijl reeds ongemerkt een deel van de toekomst vergleden is. Geen computer is totnogtoe, zonder mensenhulp, bij machte geweest informatie te verschaffen uit het verre verleden. We weten trouwens niet of dat de goede oplossing zou zijn; alleen zijn we er zeker van dat men met een elektronisch brein in staat is veel vlugger fouten te maken!
We hebben getracht in deze algemeen-historische schets zoveel mogelijk gegevens te verzamelen, ten dienste en als basis voor jongeren en studenten, die een of ander onderwerp willen uitdiepen. Vandaar de verwijzingen naar onze bronnen of naar de werken, die achteraan in de Bibliografie vermeld staan. We hopen ook ooit eens ons eigen Teniersdorp Perk met een uitvoerige studie te bedenken, mits we tijd van leven krijgen, ’t Recept daartoe kennen we al: de beste manier om oud te worden, is te blijven leven.
We hebben ons ingespannen om verstaanbare taal te praten, wat niet zeggen wil dat we hierom ingewikkelde problemen of verouderde denkpatronen links lieten liggen. Destijds trokken we naar Meaux bij Parijs om ’t bewijs te krijgen dat Melsbroek nooit de „bisschopsstad” van St.-Pirminus is geweest. Kortgeleden kregen we onze tesis bevestigd dat St.-Goedele uit de Steenokkerzeelse literatuur diende gebannen, ten voordele van haar echte geboorteplaats, het Hof te Hamme (bij Merchtem), dat trouwens bij ministerieel besluit van 1.9.1986 als beschermd gerangschikt werd. Voor opheldering van geboorte, leven en sterven [...]

rechercher des articles similaires par catégorie
rechercher des articles similaires par thème: