Deze kroniek is een opeenvolging van momentopnamen uit het leven van de Duitse gezellenvereniging en missie te Brussel in de tweede helft van de 19de en het begin van de 20ste eeuw. Priester Kolping (1813-1865) wilde het zelfstandig ambacht beschermen. Het was heel gebruikelijk dat jonge Duitssprekende handwerkers, op zoek naar een meester, rondtrokken om hun stiel te leren of zich te vervolmaken. Niet zelden verlieten zij zelfs hun land.

Om hen tegen allerlei verleidingen te beschermen kwamen onder impuls van priester Kolping gezellenhuizen tot stand, als het ware gezinsvervangende tehuizen avant la lettre.

In 1888 werd in de Pletinckxstraat het gezellenhuis gebouwd. Tegelijkertijd werd dit huis ook de centrale ontmoetingsplaats voor de Duitse katholieken. Dit verhaal brengt de sterke momenten, afgewisseld met echte crisisperioden. Door het uitbreken van de Groote Oorlog kwam aan dit Duitse werk een abrupt einde.

De auteur heeft zich ondergedompeld in deze boeiende geschiedenis. ’’De zoektocht naar documenten was passionant en elke ontdekking betekende een vreugdevol moment!”