Steeds opnieuw ontstaat er bij de inwoners een intens verlangen tot terugkeer naar de voormalige atmosfeer van hun gemeente. Terecht worden maatregelen getroffen voor het behoud en het herstel van oude woningen en gevels, het bewaren van rustige en mooie plekjes, het scheppen van een intimiteit zoals die in de "stad van gisteren" bestond. Ik noem het dan ook een prijzenswaardig en gelukkig initiatief, dat "oude zichten" van onze steden en gemeenten gepubliceerd worden, zodat men er zich een voorstelling van kan maken hoe de gemeente er vroeger uitzag, op welke wijze onze ouders en voorouders hun tijd doorbrachten en welke hun ontspanningsmogelijkheden waren. Bij sommigen zullen bepaalde beelden vertrouwde gebouwen en plekjes uit hun jeugd in herinnering brengen, waaraan zij ongetwijfeld met heimwee zullen terugdenken.

Ik verheug mij dan ook in de publicatie van deze foto's en prenten onzer voormalige stad en dank van harte allen, die deze uitgave mogelijk hebben gemaakt.

Als een mand vol jeugdherinneringen ligt een erg aangenaam kijkboek voor mij. Uit een tijd zonder tv, niet te vergelijken met de huidige dag, getypeerd door een jagende snelheid, treedt deze unieke reeks oude "ansichten" terug in ons heden. Het is alsof men even de hand drukt of een woord wisselt met een zeer oude bekende. Het is alsof elke Hasselaar terug kennismaakt met een vergrijsd, vergeten familielid.

Geboortegrond. Vertrouwde torens. Stille hoekjes, die dromen en ons terugvoeren in een tijd van paard en kar, van de trage trein, die zwoegde en zuchtte en zijn groeten gilde over de stad. Als een zeer oude melodie uit een antieke muzick-doos: zó komt dit familiealbum tot ons. Moge dit panirama van vroegere jeugd bijdragen tot verder historisch grasduinen in het volkspatrimonium van Hasselt. Moge deze „ansichten" vanHassclt een gids zijn voor hen die hart hebben voor volk en stad.

Ik dank bijzonder de samensteller, vriend René Vanstreels en de heer Fernand Sacré, die ongetwijfeld de onverdeelde waardering zullen wegdragen van al diegenen die, al grasduinend in het Hasselts verleden van grootmoeders tijd, heel wat melancholische herinneringen zullen ophalen uit die periode, toen de schaduwrijke "boulevard" zich nog leende tot verpozende wandelingen en tot de gewaardeerde concerten van het elfde liniregiment en toen de kinderen nog onbezorgd stoeiden aan de Kapermolen.