Het verleden is altijd boeiend!

Iedereen, zowel jong als oud, luistert graag naar de vertellingen van de goede oude tijd.

Wij zijn allen sentimenteel gehecht aan die oude kast of die vergeelde familiefoto.

De huidige antiek- en rustiekrage wortelen in een diep heimwee naar vroegere tijden. En de moderne mens tracht in deze drang naar het verleden zijn komfort- en welvaartsindigestie te kompenseren met de rust en het evenwicht en de menselijkheid van vroeger.

Het verheugt mij dan ook ten zeerste dat Alban VERVENNE, medepastoor van Loppem, een belangrijk stuk van dit verleden te boek gesteld heeft. Met de hem eigen nauwgezetheid en volgens al de regels van de historische wetenschap heeft hij deze heemkundige uitgave over de « Oude Hoeven van Loppem » samengesteld. Geen saaie geschiedenis maar boeiende lektuur van mensen en dingen die ons door gebouwen, landschappen en familiestukken het geheugen opfrissen en tevens zeer nuttig en interessant zijn voor onze nakomelingen. Ik dank de auteur van harte.

Hij is geen geboren en getogen Loppemnaar. Maar met een diepe liefde voor zijn parochie en haar mensen heeft hij zich ten zeerste verdiept in de Loppemse geschiedenis.

Ik hoop dan ook dat dit boek een even groot sukses kent als het eerste werk waar de auteur aan meewerkte, namelijk «De Geschiedenis van Loppem ».
Nu de gemeente Loppem officieel ophoudt te bestaan en opgeslorpt wordt in het grote Zedelgem, heeft dit boek ook nog een biezondere betekenis.

Immers het bevestigt dat Loppem sedert vele eeuwen een eigen gezicht, een eigen identiteit heeft. Deze eigen identiteit hoeft niet teloor te gaan met een fusie-pennetrek of een gecentraliseerde administratie en politiek.

Deze Loppemse identiteit moet verder blijven leven voor nog vele generaties ver. Wij hopen dan ook dat dit boek ertoe zal bijdragen opdat ieder « Zedelgemnaar» van onze gemeenteafdeling zich nog steeds «Loppemnaar» zou voelen.