Minder dan één jaar na het verschijnen van de inventaris van het bouwkundig erfgoed, arrondissement Halle-Vilvoorde (1975), is een nieuwe aflevering van de geplande inventaris klaargekomen. De eerste inventaris (1970) behandelde het arrondissement Leuven. Het nieuwe deel, het derde in de reeks, beschrijft de Antwerpse historische binnenstad.

De inventarisering van het historisch architecturaal patrimonium van Vlaanderen — een monnikenwerk — kent nu een bevredigend ritme. Dit werk is dringend en noodzakelijk omdat het de wetenschappelijke grondslag vormt van het toekomstig monumentenbeleid.

De bescherming van ons bouwkundig patrimonium heeft, gestimuleerd door het Europees Monumentenjaar, grote vooruitgang geboekt: de Rijksdienst voor Monumenten- en Landschapszorg werd verder uitgebouwd, het aantal restauraties van beschermde monumenten in openbare en privé sector werd gevoelig opgedreven en het decreet van 3 maart 1976 tot bescherming van monumenten en stads- en dorpsgezichten, werd in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, eenparig goedgekeurd. Door dit decreet krijgt de actie tot inventarisering een wettelijke waarde. Het decreet voorziet immers, naast een aantal andere belangrijke vernieuwingen in de beschermingsprocedure, de bescherming van monumenten, die per gemeente op afzonderlijke lijsten worden gebracht. Bijgevolg kan de inventarisering onmiddellijk gekoppeld worden aan de wettelijke bescherming. Door het invoeren in het decreet van het begrip stads- en dorpsgezicht is het meteen mogelijk bij de bescherming van het monument, ook de onmiddellijke omgeving ervan te betrekken.